تفاوت بین رادیوگرافی CR و DR چیست؟
انتشار: 1401/04/13
اگر شما صاحب دستگاه رادیولوژی هستید یا به دنبال خرید یک دستگاه رادیولوژی هستید، احتمالا نام رادیوگرافی CR و DR را شنیده اید. هر دو نوع این دستگاه ها در اصل رادیولوژی دیجیتال هستند، اما تفاوت بین رادیوگرافی CR و DR چیست؟ ما در این مقاله قصد داریم تا به بررسی تفاوت های این دو نوع دستگاه رادیولوژی بپردازیم و مزایا و معایب هرکدام را بیان نماییم.
امروزه می توان گفت که رادیوگرافی دیجیتال (DR) جدیدترین پیشرفت در رادیوگرافی است. فناوری DR به سرعت تصاویر را به رایانه منتقل می کند تا بتوان بدون اتلاف زمان و به نوعی حالت برخط، روند عملیات تشخیصی رادیوگرافی را انجام داد. سیستم های DR می توانند ثابت یا متحرک باشند. این سیستم ها برای هر کلینیک یا مطبی مناسب هستند. سیستم های رادیوگرافی دیجیتال گران تر از رادیوگرافی CR هستند، اما مزایای زیادی دارند.
در طرف دیگر اما، دستگاه های رادیولوژی کامپیوتری (CR) جایگزین دیجیتال رادیوگرافی های قدیمی فیلم اشعه ایکس هستند. رادیوگرافی CR از صفحات تصویر فسفر برای ایجاد یک تصویر دیجیتال استفاده می کند. اگرچه این یک فناوری قدیمی است، اما همچنان فناوری دیجیتال بشمار می رود و مقرون به صرفه تر است. رادیولوژی های CR به زمان بیشتری برای گرفتن تصویر نیاز دارند.
هر دو رادیوگرافی کامپیوتری (CR) و رادیوگرافی دیجیتال (DR) نیاز به استفاده از فناوری های دیجیتالی دارند که به شبکه های کامپیوتری و امکانات وب با پهنای باند بالا متکی هستند.
رادیولوژی DR از آشکارسازهای صفحه مسطح مبتنی بر تبدیل مستقیم یا غیرمستقیم اشعه ایکس به شارژ استفاده می کند که سپس برای تولید یک تصویر دیجیتال پردازش می شود. اما رادیولوژی CR از صفحات ذخیرهسازی فسفر مبتنی بر کاست (PSP) استفاده میکند که سپس توسط سیستم رایانهای به فرمت دیجیتال برای پردازش تصویر و بایگانی تبدیل میشوند.
رادیولوژی CR نیاز دارد که کاست از دستگاه اشعه ایکس خارج شود و سپس در یک خواننده قرار داده شود. این مرحله قدری زمان بر است و تکنسین را ملزم می کند تا بیمار و اتاق اسکن را، حتی برای مدت کوتاه، ترک کند.
کاست های رادیولوژی CR یا همان PSP های مورد استفاده در CR به زمان خواندن و پردازش طولانی تری نیاز دارند.
هنگامی که از دستگاه های رادیولوژی CR تک صفحه ای استفاده می شود، نوردهی بیش از حد مستلزم تاخیر بیشتری است زیرا سیگنال های قدیمی خیلی سریع به طور کامل پاک نمی شوند. این بدان معنی است که یک صفحه جدید نمی تواند قبل از پاک شدن صفحه قدیمی از سیگنال های باقیمانده وارد شود.
آشکارسازهای PSP همیشه در موقعیت تشخیص هستند. این امر به این آشکارسازها اجازه می دهد تا تشعشعات پس زمینه و سایر تشعشعات پراکنده مانند نویز تصویر را دریافت کنند. این امر به ویژه در صورتی مهم است که در صورت نگهداری آنها در اتاق اشعه ایکس ممکن است تصاویر داخل کاست به کلی خراب شوند.
یکی دیگر از منابع نویز، عدم پاک کردن سیگنال ها از صفحات ذخیره شده پس از گذشت بیش از یک روز یا بیشتر است. مراقبت از چندین PSP می تواند مستلزم کار و در نتیجه هزینه قابل توجهی برای نگهداری موجودی، کاست های تمیز و تضمین کیفیت باشد.
صفحات PSP مورد استفاده در CR در مقایسه با آشکارسازهای DR کارایی تشخیصی کمتری دارند. یعنی کیفیت عکسبرداری ردیولوژی CR نسبت به رادیولوژی DR کمتر است. بنابراین، برای به دست آوردن وضوح تصویر مناسب، دوز اشعه ایکس بالاتری مورد نیاز است. با این حال، توسعه فسفرهای بازخوانی دو طرفه و همچنین فسفرهای ذخیره بر اساس ساختار سزیم برومید، منجر به کارایی تشخیص بهتری شده است که می تواند در برخی موارد با آشکارسازهای DR برابری داشته باشد.
کارایی تشخیص اشعه ایکس با بازده کوانتومی آشکارساز، DQE اندازهگیری میشود که با DR حدود 60 تا 65 درصد است اما با CR تنها 30 درصد است. بنابراین، استفاده از DR موجب می شود تا از بیمار با گرفتن دوز کمتری از اشعه عکسبرداری انجام شود. سرعت بالای گرفتن تصویر یکی دیگر از مزایای فناوری DR است.
کیفیت تصویر با DR عالی است در حالی که تصاویر CR تا حدودی پایین تر از سیستم های اشعه ایکس فیلم هستند. با این حال، دقت تشخیصی بین CR و سیستم های مبتنی بر فیلم قابل مقایسه است.
در حالی که هزینه اولیه CR کمتر است، سیستمهای DR گردش کار با سرعت بالا را برای مراکز تصویربرداری و سرعت بخشیدن به مدیریت تعداد بیشتر بیماران را به ارمغان می آورند، که به ویژه در محیطهای سرپایی که بیماران نیاز به بازگشت به خانه یا محل کار دارند، بسیار مهم است. کمتر از 1 دقیقه بین اشعه دهی و گرفتن تصویر زمان لازم است.
قابلیت حمل سیستمهای DR اکنون با توسعه آشکارسازهای DR بیسیم تحقق یافته است. این توسعه، یکی از موانع بزرگ استفاده از DR، یعنی عدم قابلیت حمل را از بین می برد. با این حال، تا زمانی که DR از این نظر با CR قابل مقایسه شود، راه زیادی در پیش است. توانایی بهینه سازی فناوری موجود با آشکارسازهای DR آغاز رقابت جدی بین CR و DR در تنظیمات تصویربرداری در مقیاس کوچک است.
به طور خلاصه می توان مزایا و معایب رادیولوژی دیجیتال را به شکل زیر بیان نمود:
در طرف دیگر اما، دستگاه های رادیولوژی کامپیوتری (CR) جایگزین دیجیتال رادیوگرافی های قدیمی فیلم اشعه ایکس هستند. رادیوگرافی CR از صفحات تصویر فسفر برای ایجاد یک تصویر دیجیتال استفاده می کند. اگرچه این یک فناوری قدیمی است، اما همچنان فناوری دیجیتال بشمار می رود و مقرون به صرفه تر است. رادیولوژی های CR به زمان بیشتری برای گرفتن تصویر نیاز دارند.
هر دو رادیوگرافی کامپیوتری (CR) و رادیوگرافی دیجیتال (DR) نیاز به استفاده از فناوری های دیجیتالی دارند که به شبکه های کامپیوتری و امکانات وب با پهنای باند بالا متکی هستند.
رادیولوژی DR از آشکارسازهای صفحه مسطح مبتنی بر تبدیل مستقیم یا غیرمستقیم اشعه ایکس به شارژ استفاده می کند که سپس برای تولید یک تصویر دیجیتال پردازش می شود. اما رادیولوژی CR از صفحات ذخیرهسازی فسفر مبتنی بر کاست (PSP) استفاده میکند که سپس توسط سیستم رایانهای به فرمت دیجیتال برای پردازش تصویر و بایگانی تبدیل میشوند.
مزایای رادیولوژی CR
رادیولوژی CR اولین گام به سوی پذیرش فناوری تصویربرداری دیجیتال در دنیای تصویربرداری پزشکی است. اما مهمترین مزیت رادیولوژی سی ار، هزینه پایین مورد نیاز برای نصب اولیه است. این سیستم با اکثر سیستمهای معمولی موجود سازگار است، در حالی که سیستمهای DR در بستهبندی گران قیمت عرضه میشوند و با دستگاهها و تیوب های اشعه ایکس موجود سازگار نیستند. رادیولوژی CR میتواند از کاستهایی با اندازههای مختلف استفاده کند، به این معنی که اندازه آشکارساز را میتوان برای مطابقت با روش و افزایش انعطافپذیری موقعیتیابی، صرف نظر از منطقه مورد بررسی، انتخاب کرد. سیستمهای پرتابل اشعه ایکس میتوانند صفحهخوانهای تصویربرداری را در خود داشته باشند تا معاینات رادیوگرافی سریع کنار تخت بیمار و همچنین ارائه تصویر را برای تشخیص سریع فراهم کنند. صفحه خوان های تکی قدرتمند و جمع و جور هستند و به بیمار امکان کارایی بالایی را می دهند. همچنین یکی دیگر از مزایای رادیولوژی سی ار این است که در حالی که یک صفحه در حال پردازش است، می توان تصویر بعدی را آغاز کرد.معایب رادیولوژی CR
رادیولوژی CR نیاز دارد که کاست از دستگاه اشعه ایکس خارج شود و سپس در یک خواننده قرار داده شود. این مرحله قدری زمان بر است و تکنسین را ملزم می کند تا بیمار و اتاق اسکن را، حتی برای مدت کوتاه، ترک کند.
کاست های رادیولوژی CR یا همان PSP های مورد استفاده در CR به زمان خواندن و پردازش طولانی تری نیاز دارند.
هنگامی که از دستگاه های رادیولوژی CR تک صفحه ای استفاده می شود، نوردهی بیش از حد مستلزم تاخیر بیشتری است زیرا سیگنال های قدیمی خیلی سریع به طور کامل پاک نمی شوند. این بدان معنی است که یک صفحه جدید نمی تواند قبل از پاک شدن صفحه قدیمی از سیگنال های باقیمانده وارد شود.
آشکارسازهای PSP همیشه در موقعیت تشخیص هستند. این امر به این آشکارسازها اجازه می دهد تا تشعشعات پس زمینه و سایر تشعشعات پراکنده مانند نویز تصویر را دریافت کنند. این امر به ویژه در صورتی مهم است که در صورت نگهداری آنها در اتاق اشعه ایکس ممکن است تصاویر داخل کاست به کلی خراب شوند.
یکی دیگر از منابع نویز، عدم پاک کردن سیگنال ها از صفحات ذخیره شده پس از گذشت بیش از یک روز یا بیشتر است. مراقبت از چندین PSP می تواند مستلزم کار و در نتیجه هزینه قابل توجهی برای نگهداری موجودی، کاست های تمیز و تضمین کیفیت باشد.
صفحات PSP مورد استفاده در CR در مقایسه با آشکارسازهای DR کارایی تشخیصی کمتری دارند. یعنی کیفیت عکسبرداری ردیولوژی CR نسبت به رادیولوژی DR کمتر است. بنابراین، برای به دست آوردن وضوح تصویر مناسب، دوز اشعه ایکس بالاتری مورد نیاز است. با این حال، توسعه فسفرهای بازخوانی دو طرفه و همچنین فسفرهای ذخیره بر اساس ساختار سزیم برومید، منجر به کارایی تشخیص بهتری شده است که می تواند در برخی موارد با آشکارسازهای DR برابری داشته باشد.
مزایای رادیولوژی DR
کارایی تشخیص اشعه ایکس با بازده کوانتومی آشکارساز، DQE اندازهگیری میشود که با DR حدود 60 تا 65 درصد است اما با CR تنها 30 درصد است. بنابراین، استفاده از DR موجب می شود تا از بیمار با گرفتن دوز کمتری از اشعه عکسبرداری انجام شود. سرعت بالای گرفتن تصویر یکی دیگر از مزایای فناوری DR است.
کیفیت تصویر با DR عالی است در حالی که تصاویر CR تا حدودی پایین تر از سیستم های اشعه ایکس فیلم هستند. با این حال، دقت تشخیصی بین CR و سیستم های مبتنی بر فیلم قابل مقایسه است.
در حالی که هزینه اولیه CR کمتر است، سیستمهای DR گردش کار با سرعت بالا را برای مراکز تصویربرداری و سرعت بخشیدن به مدیریت تعداد بیشتر بیماران را به ارمغان می آورند، که به ویژه در محیطهای سرپایی که بیماران نیاز به بازگشت به خانه یا محل کار دارند، بسیار مهم است. کمتر از 1 دقیقه بین اشعه دهی و گرفتن تصویر زمان لازم است.
قابلیت حمل سیستمهای DR اکنون با توسعه آشکارسازهای DR بیسیم تحقق یافته است. این توسعه، یکی از موانع بزرگ استفاده از DR، یعنی عدم قابلیت حمل را از بین می برد. با این حال، تا زمانی که DR از این نظر با CR قابل مقایسه شود، راه زیادی در پیش است. توانایی بهینه سازی فناوری موجود با آشکارسازهای DR آغاز رقابت جدی بین CR و DR در تنظیمات تصویربرداری در مقیاس کوچک است.
معایب رادیولوژی DR
دستگاه های رادیولوژی DR معمولی برای گرفتن نماهای دشوار و سخت چندان انعطافپذیر نیستند. با این حال، سیستم های جدیدتری برای ارائه انعطاف پذیری بیشتر در حال ظهور هستند. هزینه های سرمایه گذاری اولیه برای رادیولوژی DR بسیار زیاد است. می توان گفت که قیمت دستگاه رادیولوژی DR به طور متوسط تا 5 برابر بیشتر از یک دستگاه رادیولوژی CR با کیفیت است.
به طور خلاصه می توان مزایا و معایب رادیولوژی دیجیتال را به شکل زیر بیان نمود: